Przepraszam, ta pani tak czasem ma… czyli jak wypełniamy luki.

– Proszę, ja … tak.. no… – podeszła do kasjerki w Rossmanie, przerywając proces nabijania na kasę moich zakupów i podała jej coś zawiniętego w papier. Uprzejma pani kasjerka, wyraźnie zakłopotana uśmiechnęła się, podziękowała staruszce, która już zniknęła, po czym odwróciła się do mnie:
– Przepraszam, ta pani tak czasem ma.
– To co tam pani dziś przyniosła? – pytam rozbawiona, kierując wzrok na papier.
– Nie wiem – uśmiechnęła się kasjerka i zajrzała pod papier – jakieś ciasteczka. Bidulka taka, czasem przyjdzie coś kupić. Ale biedna jest bardzo.

Czuję, że zdarza jej się dołożyć bidulce coś od siebie, albo dać na kredyt, mimo że mi teraz tego nie powie, bo nie widzi potrzeby. Bo rozmawiamy o ciastkach i starszej kobiecie, a nie o jej własnej wspaniałomyślności. Jaka ulga i wdzięczność, kiedy ludzie nie wykorzystują każdej możliwej okazji, by opowiedzieć o sobie, by wystawić sobie pomnik, ozłocić swój obrazek, zrobić sobie słowne selfie. Może jej pomaga, może nie. Jest w każdym bądź razie w kasjerce czułe zainteresowanie staruszką.

– Wie pani, że ona cały czas jeszcze pracuje? – słyszę podziw.
I szacunek, i dbałość o godność drugiego człowieka. Mogłaby być jej matką. Albo babką.
– Chce mieć za co żyć… – mówię.
– Oj tak.

Poczuć się bogatym dzięki wolności dawania innym

Jest w tym wielkość. Dawać samemu sobie to, czego się potrzebuje. Nie oczekiwać zapomogi, nie rościć sobie prawa do otrzymywania, nie żądać, nie żebrać. Starsza pani czyni jeszcze więcej. Przewrotnie odwraca mechanizm i daje sobie wolność dawania innym. Sprezentowanie ciastek obcemu człowiekowi w sklepie czyni ją wolną. Bogatą, na tyle, by dawać. Bogactwo, tak jak ubóstwo, jest usadowione w mentalności. Staruszka pięknie bawi się swoim człowieczeństwem w najlepszej postaci, bo wciąż może dzielić się z innymi.

Skończyłyśmy. Biorę zakupy i kieruję się do domu. Przy trzeciej bramie, pomiędzy jednym a drugim butikiem na Mokotowskiej idzie ona. Posuwa się powolutku. Przekładam zakupy w jedną rękę, sprawdzam szybko portfel. Mam jeszcze 50 zł. Błyskawiczna myśl – czy ja jej nie urażę? Nie. Absolutnie nie. Ona rozumie teorię dzielenia się, ma ją wyrytą w każdej zmarszczce.

Kiedy się daje, to się dostaje

Nie wiem kim była 20 lat temu, może damą chadzającą z parasolką w białych rękawiczkach na warszawskie wyścigi konne, może gotowała niedzielne obiady dla córek, zięciów, synów i opowiadała w ich trakcie zabawne acz powtarzające się anegdoty, może spędziła półtora roku w obozie koncentracyjnym, gdzie stracono jej pierwsze dziecko, a może wiodła nudnawe życie u boku męża, po którym nie dostała emerytury. Nie wiem tego. Wiem jednak, że ona rozumie życie lepiej niż ja i że skoro potrafi z godnością i lekkością dawać, to potrafi też otrzymywać. Wiem, że nie muszę znać jej historii. Wiem, że nie potrzebuję wiedzieć o niej nic ponad to, co zrobiła przy kasie.

– Przepraszam – staję przed nią. Wyciągam banknot. – Proszę. Kiedy się daje, to się dostaje. – uśmiecham się i głową wskazuję kierunek Rossmana. Jest uśmiechnięta w swoim zaskoczeniu. Wie, że życie nas zaskakuje w zupełnie niezaskakujący sposób. Dziękuje mi, wciąż skonsternowana, a kiedy już odwróciłam się, ona mówi coś dziwnego i na pierwszy rzut ucha nie przystającego do sytuacji:
– Mój syn nie ma córki…

Wspólnie zapełniamy swoje luki w życiu

Zanim dojdę do swojej bramy, słyszę w głowie jej słowa i ich uzupełnienie. Moje uzupełnienie. „Ja już nie mam babci”.

Czasem wypełniamy sobą luki w życiu innych ludzi. Nasze gesty, słowa lub uśmiech stają się uzupełnieniem brakującego elementu na emocjonalnej mapie drugiego człowieka. I sami też takie puzzle przyjmujemy do swojej układanki życia. Taki niespektakularny drobiazg. A dla starszej pani miał chyba większe znaczenie niż banknot. Dla młodszej też.

 

Photo: Ismael Nieto

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s